Kukelende hanen of serene rust?

geplaatst in: Blog, Onderbanken Journaal | 0

SCHINVELD – Aan de nostalgisch ogende Heidestraat in Schinveld staat een eeuwenoude, monumentale carré boerderij. Het pand bestaat van oudsher uit twee woongedeelten gescheiden door een koetspoort. De huidige bewoners zijn er trots op hier te mogen wonen en kennen de geschiedenis van het pand tot in detail.

Tilly Hellenbrand woont hier sinds haar jeugd. Zij, haar broer en vijf zussen hebben altijd gedacht dat de initialen HS boven de poort stonden voor de naam van hun vader en moeder: Huub en Sophie Stevens die het pand kochten in 1955. De letters verwijzen echter naar de oorspronkelijke bewoner Henri Smeets, die in 1776 trouwde met Maria Catharina Emen en de boerderij liet bouwen. De bouw duurde drie jaar, vandaar het jaartal 1779 op de gevel. ‘Ik vind die passende initialen heel bijzonder’, vertelt Tilly enthousiast. ‘En er is meer: De initialen van de vrouw van Henri zijn dezelfde als de namen van mij en mijn twee oudere zussen: Mathilde, Catharina en Elisabeth, zelfs de volgorde klopt.’ Al deze initialen zijn ook terug te vinden op de plaat van de originele poortklopper.

De huidige vrouw des huizes vertelt vol vuur over de geschiedenis en grote renovatie in 1990. Destijds namen Tilly en haar man Frans het huis over van vader Huub, die vanwege zijn leeftijd en noodzakelijke verzorging bij hen bleef wonen. Er moest grondig verbouwd worden: De wc was nog buiten! ‘Voordat we het pand overnamen ging ik elke dag erheen om voor pap te koken. Dan liep ik de hele tijd te meten, rekenen en denken. Wat kan ik hiermee, hoe zou het kunnen worden.’

Met veel liefde voor de historie werd het oude pand in ere hersteld. Hier en daar zijn oude balken en het vakwerk nog zichtbaar. De poort werd gesloten en zo tot ‘achterom’ gemaakt. Een raam werd geofferd en tot nieuwe voordeur gemaakt. De trap naar boven werd geheel verplaatst zodat de oude ingang bij de huidige woonkamer getrokken kon worden en er een grote open ruimte ontstond. Tilly haalt trots fotoboeken uit en de verhalen komen tot leven.

In 1835 werd de boerderij in tweeën gedeeld en verkocht aan de families Dohmen en Sturmans die de binnenplaats lieten scheiden door een stenen muur. Nu groeit op deze muur elk jaar de muurvaren, een beschermt plantje dat alleen kan groeien op kalkrijke plekken. De scheiding is echter niet meer zo definitief als toen: Tilly en haar huidige buurvrouw Danielle hebben via een poortje weer contact met elkaars tuin. De beeldend kunstenares viel als een blok voor het karakteristieke huis en nam met haar vier kinderen 8 jaar geleden haar intrek op nummer 25. ‘Ik kwam eigenlijk voor de serene rust en stilte van een dorp: Ik kreeg echter kukelende hanen!’ lacht ze. ‘Maar dat is alleen maar gezellig.’