Druk bedrijf

geplaatst in: Blog, Een echte Katja | 0

Mijn moeder maakte me erop attent dat mijn laatste blog alweer drie maanden geleden is geplaatst. Dat maakt al een beetje duidelijk in welke staat mijn leven zich momenteel bevindt. In mijn hoofd is het soms complete chaos. Maar we slaan ons er doorheen 😉

Willen jullie serieus weten hoe een doorsnee dag uit het leven van ZZP-Katja eruit ziet? Oké, vooruit dan, omdat jullie zo aandringen:

Ik word wakker in Beek, sleep me naar mij geliefde Nespressomachine (nee: GEEN Dolce Gusto!), schiet onder de douche (waarom eigenlijk?), smeer wat brood, sleur zoonlief uit bed, prop bij hem wat ‘smacks’ naar binnen.
Dan: rennen we de trap af, auto in, richting Geleen. Daar loos ik zoonlief, scheur verder richting mijn paleis in wording te Sjilvend.

Mijn pa is dan allang bezig en wenst mij vrolijk: Goeiemiddag! Waarna ik schuurpapier, latexroller, verfkwast of lakroller ter hand neem. Om half elf laven we ons aan de koekjes en koffie die mams door regen en wind te fiets worden gebracht (hulde!) en wordt de rest van de dag gepland. Pap isoleert de naden tussen wand en plafond, bijt oude verflagen van keukendeuren af of zet Ikea-kasten inelkaar. Soms met hulp van mijn tijdelijk werkloze (komt-dat-effe-goed-uit), geweldige broer (tevens mijn it-helpdesk: een godsgeschenk).

Niet dat genoemde planning erg vast is. Die kan zomaar weer anders worden. “Misschien is het beter eerst even de poort buiten te maken”, roept mijn pa regelmatig. Waarop ik direct een ander klusje voorstel dat toch echt veel belangrijker is.

De studio bijvoorbeeld. Begin januari stonden de eerste Model-voor-een-dag try-outs gepland. Door mijn nieuwe samenwerking met Gina Romih, imagoconsultant en kapster, was het opeens heel erg nodig om deze ruimte vervroegd klaar te hebben. Dus werd de vloer bekleed met hardboardplaten (wederom thnx broerlief die zijn arme knieën danig op de proef moest stellen), zodat het vinyl mooi vlak zou liggen. Pa hing het achterwandsysteem waterpas en de papierrollen konden erin.

Stipt op tijd is de studio klaar voor gebruik. Terwijl ik de ene dag sta te verven, neem ik de dag erna gewoon de camera ter hand en schiet modellen-shoots alsof ik nooit anders heb gedaan. Weliswaar met verfrandjes om mijn nagels en -strepen op mijn armen, maar wat geeft dat. Het is een geweldige ervaring! Het is genieten. Gina is goud waard. Zij tovert met sjaals, make-up, haarlak en accessoires. De modellen en ikzelf zijn enthousiast.

Het beeldmateriaal dat we in handen hebben is zo goed dat er flyers en poster ontworpen kunnen worden. Wanneer ik dat doe? Heel eenvoudig, om drie uur spring ik in de auto terug naar Geleen, laad mijn zoon weer in, race naar Beek. Douche me, sleep me naar mijn Nespressoapparaat (NEE; geen Dolce Gusto!), of andersom, zet de pc aan en ga aan het werk.

Tot Robin vraagt wanneer we gaan eten. Oh ja, dat ook nog. Koken heb ik al weken niet meer gedaan, het is redelijk simpel en vaak kant en klaar, dus gaan we af en toe bij oma eten voor de broodnodige vitamientjes. Die kant en klaar-maaltijden schelen een hoop afwas dus even later weer lekker achter de IMac.

Als mijn rug en ogen pijn doen kijk ik op de klok en schrik. Ik kruip naar mijn bed…..en kan dan vaak nauwelijks afschakelen. “De btw-aangifte, heb ik die factuur al gemaakt/betaald, die offerteaanvraag moet ik morgen maken”, niet zelden spring ik uit bed en schrijf de taken op mijn ‘to do’-lijst.

Of ik happy ben? Ik ben overgelukkig, daar kan geen nine-to-five-baan tegenop! En deze gekte is tijdelijk. Toch? Nog effe doorbikkelen en dan……GENIETEN. Life’s good!

Druk bedrijf